اين ورزش باعث افزايش ظرفيت قلبی تنفسی شده و به دليل فشاری که بر استخوان‌های اندام تحتانی وارد مي‌کند، خاصيت ضدپوکی استخوان دارد و موجب تقويت عضلات و تاندون‌ها می‌شود. بسياری از افرادی که دچار مشکلات طبی ناشی از بی‌تحرکی هستند، می‌توانند ناراحتی خود را به کمک طناب‌بازی درمان يا از بروز آن پيشگيری کنند. طناب‌بازی برای افراد سالم ضرری نداشته اما توصيه می‌شود کسانی که مشکل ارتوپدی اندام تحتانی دارند، خانم‌های باردار و دارندگان پروتزهای پزشکي مختلف که امکان جابه‌جايي‌شان وجود دارد، بدون مشورت پزشک معالج‌شان طناب‌بازی نکنند.درضمن، تصور اينکه طناب‌بازی باعث شل شدن اندام‌هايی مانند سينه می‌شود درست نيست اما پوشيدن تاپ‌های چسبان مي‌تواند تاثيرات احتمالی تروماهای وارده را در خانم‌ها کمتر کند. هرکس متناسب با توانايی هوازی‌اش می‌تواند برای خود برنامه‌ای را در نظر بگيرد اما در غيرورزشکاران 5 دقيقه پياده‌روی و 1 دقيقه طناب زدن به دنبال آن مناسب است و فرد می‌تواند اين مجموعه (5 دقيقه پياده‌روي و 1 دقيقه طناب زدن) را به هر تعداد که می‌تواند تکرار کند. اصولا اين ورزش را می‌توان يک روز در ميان انجام داد و رعايت تعادل در شدت، مدت و دفعه‌های ورزش متناسب با وضع آمادگی جسمانی فرد ضروري است.استفاده از کفش مناسب نيز مهم‌ترين موضوع در ورزش طناب‌بازی بوده و معمولا کفش‌هایcross-training که دارای کفی انعطاف‌پذير هستند برای اين منظور مناسب‌اند. بايد توجه داشت که علاوه بر کفش، سطح زمين هم بايد پوشش مناسبی داشته باشد. به همين دليل استفاده از متد‌های ورزشی توصيه می‌شود. به ياد داشته باشيد که داشتن کفش مناسب، پوشش کف محل انجام تمرين و يادگيری تکنيک فرود آمدن روی نوک انگشتان پا می‌تواند صدمات احتمالی ناشی از اين ورزش را به حداقل ممكن برساند.