*تصوری از بدمینتون داشتی؟ فکر نمی کردی ورزشی است که در پارک استفاده می شود؟
آن موقع خیلی بچه تر از این بودم که به این چیزها فکر کنم. آن موقع هم این طور نبودند که در پارکها بدمینتون این قدر طرفدار داشته باشد و همه بازی کنند.
*الان چطور؟ وقتی می گویی قهرمان بدمینتونم تعجب نمی کنند؟
چرا. شاید خیلی ها ندانند که این ورزش چطور است. بعضی ها که فیلم بازی ام را می بینند و یا اولین بار به سالن می آیند و بازی را از نزدیک می بینند، می گویند فکر نمی کردیم این طور باشد و معمولاً وقتی فیلم بازی ها می بینند تازه می فهمند چه طور ورزشی است.
*موقعیت بانوان در این ورزش در ایران با کشورهای دیگر فرق می کند؟
الان سرمایه گذاری زیادی روی این ورزش خصوصاً در بخش بانوان شده است. از سال۸۳ یعنی 5۵ سال پیش که ما مجوز حضور با پوشش اسلامی در مسابقات برون مرزی را کسب کردیم تا الان با توجه به این مدت کم فکر می کنم نتایجی که گرفتیم بد نبوده است. ولی اگر سرمایه گذاری بیشتر شود می توانیم نتایج بهتری هم بدست بیاوریم چون هنوز با کشورهای شرق آسیا مثل ژاپن، کره و چین خیلی فاصله داریم.
*بهترین بازیکنان هم برای همین کشور ها هستند؟
بله، برترین بازیکنان برای کشورهای شرق آسیا هستند که اول چین، بعد کره جنوبی و ژاپن است.
*خاستگاهش کجاست؟
انگلیس
*پس چرا کشورهای شرق آسیا برترند؟
الان انگلیس هم بازیکنان خوبی هستند. اما چین در اکثر رشته ها مقام می آورند.
*فکر می کنی دلیلش چیه؟
چون جمعیت زیادی دارد و برنامه های ورزشی شان در رشته مختلف حتی از دوران کودکی سخت است. تمریناتی که شاید افراد کمی آن را به سلامت پشت سر بگذارند و خیلی ها مصدوم می شوند اما به خاطر جمعیت زیادی که دارد و تعداد بازیکنی که در هر رشته وجود دارند؛ آن مقداری هم که آسیب می بینند به چشم نمی آیند. بنابراین عده ای که گلچین می شوند، خیلی خوب پیشرفت می کنند و نتیجه می گیرند.
* در بازی های دهه فجر اصلی ترین رقیبت چه کسی بود؟
بازی ها؛ انفرادی و دوبل آزاد بود و بر خلاف سال های قبل جایزه ۱۵هزار دلاری داشت. بهترین بازیکنانی هم ژاپنی بودند که فقط در بخش بانوان شرکت کرده بودند.
*مسابقات چطور بود؟
من خودم در انفرادی از بازیکن ترکیه باختم و نگین (امیری پور) هم در انفرادی از ترکیه باخت. اما در نیمه نهایی در بازی دوبل به همین بازیکنان ترکیه برخوردیم که آنها را بردیم اما در فینال به ژاپن باختیم و دوم شدیم. چون بازیکنان ژاپن خیلی خوب بودند.
*جایگاه بازیکنان ایرانی در سطح بین المللی چطور است؟
در سطح بین المللی سطح بازی ها مختلف است.
*یعنی حرفی برای گفتن داریم؟
یک ماه قبل از بازی های دهه فجر، در بازی های آزاد بحرین شرکت کرده بودیم که من در انفرادی دوم و نگین سوم شد. در دوبل هم هر دو اول شدیم. قبل از آن هم در بازی های آفریقا توانستیم مقام دوم را کسب کنیم. در بازی های بین المللی می توانیم خوب بازی کنیم و نتیجه بگیریم اما بعضی بازی ها خیلی سطح بالایی دارند. مثل بازی هایی که ما تابستان در اندونزی شرکت کرده بودیم و تمام بازیکنان المپیکی بودند. اما بازهم امتیازاتی که گرفتیم بد نبود.
*برای المپیک برنامه ای نداری؟
فعلاً هدف فدارسیون، بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانجو است که فکر کنم آبان و آذر سال آینده است.
*اصلاً ایران برای المپیک سهمیه دارد؟
سهمیه المپیک بر اساس رنک (رتبه) است. رنک(رتبه) هم این طور حساب می شود که هر چه بازیکن مسابقه بیشتر شرکت کند، خود حضور در مسابقه امتیازی به بازیکن می دهد، و با توجه به مقامی که در آن مسابقه بدست می آورد( سوم، دوم، اول) هر کدام یک امتیازی می گیرد. مثلاً ما تا قبل از مسابقات دهه فجر رتبه بندی جهانی دوبلمان ۹۷ شده بود الان با بازی های دهه فجر که مقام دوم را کسب کردیم رتبه دوبلمان ۸۵شده است . برای سهمین ها امتیاز بندی خاص خودش را دارد. به هر قاره یک تعداد سهمیه می دهند. سهمیه بستگی به رتبه دارد که آیا بازیکن می تواند سهمیه را کسب کند یا نه و رتبه هم بستگی به تعداد مسابقات و نتیجه ها دارد.
*فکر می کنی اگر سهمیه بگیری و برای المپیک انتخاب می شوی، می توانی مدال بیاوری؟
سوال خیلی سختی است. ما هنوز خیلی با این فاصله داریم که بخواهیم در المپیک مدال بیاوریم و فکر می کنم این به سرمایه گذاری بیشتری نیاز دارد.
*از طرف خودت بگو ؛در خودت می بینی؟
واقیعتش را بخواهم بگویم، نه ،هنوز خیلی زود است که بخواهیم این حرف را بزنیم.
*گوانجو چطور؟
آن جا را سعی می کنیم تا خدا چی بخواهد.
*الگوی ورزشی ات کیه؟
تا به حال به این الگو ورزشی داشتن فکر نکردم.
*ورزشکار زنی بوده که بخوای جای او باشی؟
من در رشته تنیس "ماریا شاراپووا" روسی را خیلی دوست دارم.
قهرمان بدمینتون می تواند تنیس هم بازی کند؟
نه چون این دو تا خیلی با هم فرق دارند. بدمینتون هم سرعتی است ، هم قدرتی است چابکی هم که آن خیلی مهم است اما فکر کنم در تنیس بیشتر قدرت و استقامت مهم باشد. چون راکتی که بازیکن تنیس دستش می گیرد، خیلی سنگین تر از راکت بدمینتون است و سرعتی که بازیکن بدمینتون دارد بازیکن تنیس ندارد.
*قدبازیکن چطور؟ تاثیر ندارد؟
در بدمینتون جثه مناسب خیلی مهم است حتی در برخی کشور ها محدودیت قدی هم وجود دارد.
*تابه حال شده در پارک بازی کنی؟ اصلاً می شود به غیر از زمین بازی هم به همان خوبی بازی کرد؟
من خودم هیچ وقت نتوانستم به آن خوبی بازی کنم. بچه که بودم با پدر در پارک بازی می کردیم اما چندین سال است که برای بازی پارک نرفتم.
*راکتت چنده؟
راکت معمولی و متوسط که برای بازی ما مناسب باشد بین ۱۲۰تا ۱۸۰هزار تومان است.
*توپ پر بهتراست یا پلاستیکی؟
در بازی های بین المللی اصلاً توپ پلاستیکی معنایی ندارد.
*برای تمرین چطور؟
ما خودمان وقتی شروع کردیم با توپ پلاستیکی بازی می کردیم. حتی الان هم در بازی ها لیگ مان البته فقط لیگ خانم ها با توپ پلاستیکی بازی می کنیم، ولی بازی های ملی و تمرین هایی که هر روز در فدراسیون داریم با توپ پر بازی می کنیم. توپ پربهتر است.
*می شود از بدبینتون در آمد هم داشت؟
برای خانم ها شاید خیلی کم باشد. قراردادها در مقایسه با آقایان خیلی ناچیز است. من خودم به چشم درآمد به بدبینتون نگاه نمی کنم. در لیگ ما شاید فقط چند تا تیم باشند که اسپانسر خوبی دارند و به بازیکنان حقوق می دهند؛ مابقی فقط هزینه حضور بازیکن را تقبل می کنند.
*چرا اسپانسر کمی دارد؟
فکر می کنم بیشتر به خاطر عدم وجود تبلیغات است.
*مهمترین خصیصه یک ورزشکار زن چه چیز می تواند باشد؟
در بخش بانوان وقتی در مسابقات کشورهای دیگر شرکت می کنیم، به خاطر پوششی که داریم و با بازکنان آنان فرق می کند، پوششی که خودمان قبول کردیم و خودمان خواستیم ،بقیه جور دیگری به ما نگاه کنند اما چیزی که مهم است این است که ما خودمان به خاطر مذهب و قانون کشورمان این لباس را خواستیم و انتخاب کردیم. خود را با این شرایط وفق دادن شاید سال اولی که شرکت کردیم کمی مشکل بود اما بعد عادی می شود، خود من الان با این لباس مشکلی ندارم. مشکل ما در مسابقات اول اعتماد به نفس کمی بود که داشتیم ولی سال به سال که می گذرد این مسائل کمتر می شود و مسئولین هم می بینند که بانوان پا به پای آقایان در مسابقات شرکت می کنند و مدال می آورند.
*سوال خاصی هم ورزشکاران خارجی می پرسند؟
همیشه می پرسند که شاید به این دلیل است که تا به حال ورزشکار مسلمان با پوشش اسلامی ندیده است. البته من خودم ورزشکاران مصری را با حجاب دیده ام.
*تا به حال شده از استعدادت سوء استفاده کنی؟
(با خنده) نه نشده.
*آخرین فیلمی که دیدی؟
2012
*شده جایی توقع داشته باشی تو را بشناسند؟
نه چون می دانم که دلیلی ندارد که مرا بشناسند. چون حتی خودم که در محیط ورزش هستم بازیکنان تیم ملی رشته های دیگر را نمی شناسم و این چیز جدیدی نیست و توقع بی جایی است که مردم عادی، بازیکنان تیم ملی را بشناسند چون تبلیغاتی وجود ندارد.
کلاً با شهرت مشکل نداری؟
چون تا به حال درکش نکردم فکر نمی کنم مشکل باشد اما کسانی که تجربه کردند می گویند که ممکن مشکل باشند.
*قهرمان شدن چقدر برایت مهم است؟
خیلی مهم است. همیشه دوست دارم بهترین بازی ام را بکنم مخصوصاً که الان که سرمایه گذاری های فدراسیون را می بینم و اینکه واقعاً کار می کنند و ساعت های تمرینی که می دهد فقط مخصوص بازی های ملی است. بنابراین برای شخص من خیلی مهم است که بتوانم از این امکاناتی که به من داده شده لااقل نتیجه مناسبی بگیرم و حداقل بتوانم با توجه به تمریناتی که کردم بهترین بازی ام را هم ارائه کنم.
*اگر ازدواج کنی و همسرت بگوید دیگر حق نداری بدمینتون بازی کنی، چکار می کنی؟
قبلا در این مورد صحبت می کنم اما شاید شرایطی پیش بیاید که خودم نخواهم این ورزش را ادامه بدهم!!
چهارشنبه سوری معمولاً کجا می روی؟
معمولاً با فامیل هستم.
سُنت خاصی ندارید؟
شام همیشه ماهی می خوریم و از روی آتش می پریم.
اهل سیگارت هم هستی؟
"سیگارت" را دوست دارم اما از بعضی از ترقه ها که صدای خیلی بلندی دارند می ترسم.
*بدترین اخلاقی که داری؟
بعضی وقت ها که از تمرین می آیم واقعاً حوصله حرف زدن با کسی را ندارم و شاید گاهی به همین دلیل باعث ناراحتی اطرافیانم شده باشم، اما اصولاً خیلی کم پیش می آید که عصبانی و ناراحت بشوم.
*توی خانه تکانی کمک می کنی؟
نه واقعاً از کار خانه خیلی بدم می آید. فکر می کنم سخترین کار دنیا همان کار خانه است. حاضرم هر کار دیگه ای بکنم اما کار خانه نکنم.
*تنهایی هایت چی کار می کنی؟
معمولاً با خواهرم صحبت می کنم و سعی می کنم خودم را مشغول کاری کنم، کتاب می خوانم، موسیقی گوش می کنم. خیلی وقت ها پیش می آید که چیزی که دارم فراموش می کنم.
*بچگی هایت شیطون بودی؟
نه اصلاً شیطون نبودم. خانواده هایی که دختر دارند خیلی موقعیتشان با آنهایی که پسر دارند فرق دارند. ما خیلی آرام بزرگ شدیم.
*بازی محبوب بچگی ؟
خیلی بازی کامپیوتری بازی می کردم اما بازی های الان را اصلاً دوست ندارم.
*عروسک محبوب بچگی تان اسم داشت؟
اسم نداشت اما عروسک بزرگی بود که یک بچه هم داشت که هنوز هم آن را نگه داشتم.
*چه تصوری از مرگ داری؟
شاید تا چند وقت پیش اصلاً به این مرگ فکر نمی کردم اما وقتی یکی از نزدیکان را از دست می دهی تازه می فهمی که چقدر سخت است. بالاخره مرگ هم طبیعی است و برای همه پیش می آید .
*حرف آخر؟
من فکر می کنم ورزش نقش مهمی در زندگی من داشت و خیلی چیز ها را در محیط ورزش تجربه کردم و یاد گرفتم. می توانم بگویم هم اوقات خوب داشتم و هم بد اما فکر می کنم خیلی در محیط ورزش بزرگ شدم .
آن موقع خیلی بچه تر از این بودم که به این چیزها فکر کنم. آن موقع هم این طور نبودند که در پارکها بدمینتون این قدر طرفدار داشته باشد و همه بازی کنند.
*الان چطور؟ وقتی می گویی قهرمان بدمینتونم تعجب نمی کنند؟
چرا. شاید خیلی ها ندانند که این ورزش چطور است. بعضی ها که فیلم بازی ام را می بینند و یا اولین بار به سالن می آیند و بازی را از نزدیک می بینند، می گویند فکر نمی کردیم این طور باشد و معمولاً وقتی فیلم بازی ها می بینند تازه می فهمند چه طور ورزشی است.
*موقعیت بانوان در این ورزش در ایران با کشورهای دیگر فرق می کند؟
الان سرمایه گذاری زیادی روی این ورزش خصوصاً در بخش بانوان شده است. از سال۸۳ یعنی 5۵ سال پیش که ما مجوز حضور با پوشش اسلامی در مسابقات برون مرزی را کسب کردیم تا الان با توجه به این مدت کم فکر می کنم نتایجی که گرفتیم بد نبوده است. ولی اگر سرمایه گذاری بیشتر شود می توانیم نتایج بهتری هم بدست بیاوریم چون هنوز با کشورهای شرق آسیا مثل ژاپن، کره و چین خیلی فاصله داریم.
*بهترین بازیکنان هم برای همین کشور ها هستند؟
بله، برترین بازیکنان برای کشورهای شرق آسیا هستند که اول چین، بعد کره جنوبی و ژاپن است.
*خاستگاهش کجاست؟
انگلیس
*پس چرا کشورهای شرق آسیا برترند؟
الان انگلیس هم بازیکنان خوبی هستند. اما چین در اکثر رشته ها مقام می آورند.
*فکر می کنی دلیلش چیه؟
چون جمعیت زیادی دارد و برنامه های ورزشی شان در رشته مختلف حتی از دوران کودکی سخت است. تمریناتی که شاید افراد کمی آن را به سلامت پشت سر بگذارند و خیلی ها مصدوم می شوند اما به خاطر جمعیت زیادی که دارد و تعداد بازیکنی که در هر رشته وجود دارند؛ آن مقداری هم که آسیب می بینند به چشم نمی آیند. بنابراین عده ای که گلچین می شوند، خیلی خوب پیشرفت می کنند و نتیجه می گیرند.
* در بازی های دهه فجر اصلی ترین رقیبت چه کسی بود؟
بازی ها؛ انفرادی و دوبل آزاد بود و بر خلاف سال های قبل جایزه ۱۵هزار دلاری داشت. بهترین بازیکنانی هم ژاپنی بودند که فقط در بخش بانوان شرکت کرده بودند.
*مسابقات چطور بود؟
من خودم در انفرادی از بازیکن ترکیه باختم و نگین (امیری پور) هم در انفرادی از ترکیه باخت. اما در نیمه نهایی در بازی دوبل به همین بازیکنان ترکیه برخوردیم که آنها را بردیم اما در فینال به ژاپن باختیم و دوم شدیم. چون بازیکنان ژاپن خیلی خوب بودند.
*جایگاه بازیکنان ایرانی در سطح بین المللی چطور است؟
در سطح بین المللی سطح بازی ها مختلف است.
*یعنی حرفی برای گفتن داریم؟
یک ماه قبل از بازی های دهه فجر، در بازی های آزاد بحرین شرکت کرده بودیم که من در انفرادی دوم و نگین سوم شد. در دوبل هم هر دو اول شدیم. قبل از آن هم در بازی های آفریقا توانستیم مقام دوم را کسب کنیم. در بازی های بین المللی می توانیم خوب بازی کنیم و نتیجه بگیریم اما بعضی بازی ها خیلی سطح بالایی دارند. مثل بازی هایی که ما تابستان در اندونزی شرکت کرده بودیم و تمام بازیکنان المپیکی بودند. اما بازهم امتیازاتی که گرفتیم بد نبود.
*برای المپیک برنامه ای نداری؟
فعلاً هدف فدارسیون، بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانجو است که فکر کنم آبان و آذر سال آینده است.
*اصلاً ایران برای المپیک سهمیه دارد؟
سهمیه المپیک بر اساس رنک (رتبه) است. رنک(رتبه) هم این طور حساب می شود که هر چه بازیکن مسابقه بیشتر شرکت کند، خود حضور در مسابقه امتیازی به بازیکن می دهد، و با توجه به مقامی که در آن مسابقه بدست می آورد( سوم، دوم، اول) هر کدام یک امتیازی می گیرد. مثلاً ما تا قبل از مسابقات دهه فجر رتبه بندی جهانی دوبلمان ۹۷ شده بود الان با بازی های دهه فجر که مقام دوم را کسب کردیم رتبه دوبلمان ۸۵شده است . برای سهمین ها امتیاز بندی خاص خودش را دارد. به هر قاره یک تعداد سهمیه می دهند. سهمیه بستگی به رتبه دارد که آیا بازیکن می تواند سهمیه را کسب کند یا نه و رتبه هم بستگی به تعداد مسابقات و نتیجه ها دارد.
*فکر می کنی اگر سهمیه بگیری و برای المپیک انتخاب می شوی، می توانی مدال بیاوری؟
سوال خیلی سختی است. ما هنوز خیلی با این فاصله داریم که بخواهیم در المپیک مدال بیاوریم و فکر می کنم این به سرمایه گذاری بیشتری نیاز دارد.
*از طرف خودت بگو ؛در خودت می بینی؟
واقیعتش را بخواهم بگویم، نه ،هنوز خیلی زود است که بخواهیم این حرف را بزنیم.
*گوانجو چطور؟
آن جا را سعی می کنیم تا خدا چی بخواهد.
*الگوی ورزشی ات کیه؟
تا به حال به این الگو ورزشی داشتن فکر نکردم.
*ورزشکار زنی بوده که بخوای جای او باشی؟
من در رشته تنیس "ماریا شاراپووا" روسی را خیلی دوست دارم.
قهرمان بدمینتون می تواند تنیس هم بازی کند؟
نه چون این دو تا خیلی با هم فرق دارند. بدمینتون هم سرعتی است ، هم قدرتی است چابکی هم که آن خیلی مهم است اما فکر کنم در تنیس بیشتر قدرت و استقامت مهم باشد. چون راکتی که بازیکن تنیس دستش می گیرد، خیلی سنگین تر از راکت بدمینتون است و سرعتی که بازیکن بدمینتون دارد بازیکن تنیس ندارد.
*قدبازیکن چطور؟ تاثیر ندارد؟
در بدمینتون جثه مناسب خیلی مهم است حتی در برخی کشور ها محدودیت قدی هم وجود دارد.
*تابه حال شده در پارک بازی کنی؟ اصلاً می شود به غیر از زمین بازی هم به همان خوبی بازی کرد؟
من خودم هیچ وقت نتوانستم به آن خوبی بازی کنم. بچه که بودم با پدر در پارک بازی می کردیم اما چندین سال است که برای بازی پارک نرفتم.
*راکتت چنده؟
راکت معمولی و متوسط که برای بازی ما مناسب باشد بین ۱۲۰تا ۱۸۰هزار تومان است.
*توپ پر بهتراست یا پلاستیکی؟
در بازی های بین المللی اصلاً توپ پلاستیکی معنایی ندارد.
*برای تمرین چطور؟
ما خودمان وقتی شروع کردیم با توپ پلاستیکی بازی می کردیم. حتی الان هم در بازی ها لیگ مان البته فقط لیگ خانم ها با توپ پلاستیکی بازی می کنیم، ولی بازی های ملی و تمرین هایی که هر روز در فدراسیون داریم با توپ پر بازی می کنیم. توپ پربهتر است.
*می شود از بدبینتون در آمد هم داشت؟
برای خانم ها شاید خیلی کم باشد. قراردادها در مقایسه با آقایان خیلی ناچیز است. من خودم به چشم درآمد به بدبینتون نگاه نمی کنم. در لیگ ما شاید فقط چند تا تیم باشند که اسپانسر خوبی دارند و به بازیکنان حقوق می دهند؛ مابقی فقط هزینه حضور بازیکن را تقبل می کنند.
*چرا اسپانسر کمی دارد؟
فکر می کنم بیشتر به خاطر عدم وجود تبلیغات است.
*مهمترین خصیصه یک ورزشکار زن چه چیز می تواند باشد؟
در بخش بانوان وقتی در مسابقات کشورهای دیگر شرکت می کنیم، به خاطر پوششی که داریم و با بازکنان آنان فرق می کند، پوششی که خودمان قبول کردیم و خودمان خواستیم ،بقیه جور دیگری به ما نگاه کنند اما چیزی که مهم است این است که ما خودمان به خاطر مذهب و قانون کشورمان این لباس را خواستیم و انتخاب کردیم. خود را با این شرایط وفق دادن شاید سال اولی که شرکت کردیم کمی مشکل بود اما بعد عادی می شود، خود من الان با این لباس مشکلی ندارم. مشکل ما در مسابقات اول اعتماد به نفس کمی بود که داشتیم ولی سال به سال که می گذرد این مسائل کمتر می شود و مسئولین هم می بینند که بانوان پا به پای آقایان در مسابقات شرکت می کنند و مدال می آورند.
*سوال خاصی هم ورزشکاران خارجی می پرسند؟
همیشه می پرسند که شاید به این دلیل است که تا به حال ورزشکار مسلمان با پوشش اسلامی ندیده است. البته من خودم ورزشکاران مصری را با حجاب دیده ام.
*تا به حال شده از استعدادت سوء استفاده کنی؟
(با خنده) نه نشده.
*آخرین فیلمی که دیدی؟
2012
*شده جایی توقع داشته باشی تو را بشناسند؟
نه چون می دانم که دلیلی ندارد که مرا بشناسند. چون حتی خودم که در محیط ورزش هستم بازیکنان تیم ملی رشته های دیگر را نمی شناسم و این چیز جدیدی نیست و توقع بی جایی است که مردم عادی، بازیکنان تیم ملی را بشناسند چون تبلیغاتی وجود ندارد.
کلاً با شهرت مشکل نداری؟
چون تا به حال درکش نکردم فکر نمی کنم مشکل باشد اما کسانی که تجربه کردند می گویند که ممکن مشکل باشند.
*قهرمان شدن چقدر برایت مهم است؟
خیلی مهم است. همیشه دوست دارم بهترین بازی ام را بکنم مخصوصاً که الان که سرمایه گذاری های فدراسیون را می بینم و اینکه واقعاً کار می کنند و ساعت های تمرینی که می دهد فقط مخصوص بازی های ملی است. بنابراین برای شخص من خیلی مهم است که بتوانم از این امکاناتی که به من داده شده لااقل نتیجه مناسبی بگیرم و حداقل بتوانم با توجه به تمریناتی که کردم بهترین بازی ام را هم ارائه کنم.
*اگر ازدواج کنی و همسرت بگوید دیگر حق نداری بدمینتون بازی کنی، چکار می کنی؟
قبلا در این مورد صحبت می کنم اما شاید شرایطی پیش بیاید که خودم نخواهم این ورزش را ادامه بدهم!!
چهارشنبه سوری معمولاً کجا می روی؟
معمولاً با فامیل هستم.
سُنت خاصی ندارید؟
شام همیشه ماهی می خوریم و از روی آتش می پریم.
اهل سیگارت هم هستی؟
"سیگارت" را دوست دارم اما از بعضی از ترقه ها که صدای خیلی بلندی دارند می ترسم.
*بدترین اخلاقی که داری؟
بعضی وقت ها که از تمرین می آیم واقعاً حوصله حرف زدن با کسی را ندارم و شاید گاهی به همین دلیل باعث ناراحتی اطرافیانم شده باشم، اما اصولاً خیلی کم پیش می آید که عصبانی و ناراحت بشوم.
*توی خانه تکانی کمک می کنی؟
نه واقعاً از کار خانه خیلی بدم می آید. فکر می کنم سخترین کار دنیا همان کار خانه است. حاضرم هر کار دیگه ای بکنم اما کار خانه نکنم.
*تنهایی هایت چی کار می کنی؟
معمولاً با خواهرم صحبت می کنم و سعی می کنم خودم را مشغول کاری کنم، کتاب می خوانم، موسیقی گوش می کنم. خیلی وقت ها پیش می آید که چیزی که دارم فراموش می کنم.
*بچگی هایت شیطون بودی؟
نه اصلاً شیطون نبودم. خانواده هایی که دختر دارند خیلی موقعیتشان با آنهایی که پسر دارند فرق دارند. ما خیلی آرام بزرگ شدیم.
*بازی محبوب بچگی ؟
خیلی بازی کامپیوتری بازی می کردم اما بازی های الان را اصلاً دوست ندارم.
*عروسک محبوب بچگی تان اسم داشت؟
اسم نداشت اما عروسک بزرگی بود که یک بچه هم داشت که هنوز هم آن را نگه داشتم.
*چه تصوری از مرگ داری؟
شاید تا چند وقت پیش اصلاً به این مرگ فکر نمی کردم اما وقتی یکی از نزدیکان را از دست می دهی تازه می فهمی که چقدر سخت است. بالاخره مرگ هم طبیعی است و برای همه پیش می آید .
*حرف آخر؟
من فکر می کنم ورزش نقش مهمی در زندگی من داشت و خیلی چیز ها را در محیط ورزش تجربه کردم و یاد گرفتم. می توانم بگویم هم اوقات خوب داشتم و هم بد اما فکر می کنم خیلی در محیط ورزش بزرگ شدم .
+ نوشته شده توسط شایان جمشیدی در چهارشنبه پنجم اسفند ۱۳۸۸ و ساعت
۹:۴۸ ق.ظ |
