در آن زمان، تجهیزات ورزشی در اندونزی بسیار محدود بود و رودی هارتونو تنها می توانست در خیابان تمرین کند. اما با تمریناتی سخت، سطح بدمینتون وی به سرعت ارتقا یافت. در سال ۱۹۶۸ میلادی، رودی هارتونوی ۱۸ساله برای اولین بار قهرمان مسابقات بدمینتون سراسری بریتانیا شد و از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۴میلادی، وی هفت بار قهرمان این مسابقات شد. وی با این نتایج برجسته در سال ۲۰۰۶میلادی توسط مجله تایمز آمریکا به عنوان قهرمان آسیایی انتخاب شد.
وی در این مصاحبه با اشاره به موفقیت های خود گفت: بعضی فرصت ها در قهرمانی ام موثر بوده است. در آن زمان، ورزش بدمینتون در حال تبدیل از روش سنتی به روش بازی سرعتی و قدرتی بود. من نیز با این روند پیش رفتم و این مساله به فرصتی برای من تبدیل شد. عامل دوم موفقیت من سنم بود. در آن زمان، من بسیار جوان بودم و در اولین حضورم در مسابقات، قهرمان شدم.
علاوه بر هشت بار کسب مدال طلا درمسابقات بدمینتون سراسری بریتانیا، وی همراه با هم تیمی خود، چهار بار نیز جام توماس را از آن خود کرده است. در زمانی نزدیک به ده سال، وی ورزشکار برجسته محافل بدمینتون جهان بود. ولی به دلیل اینکه بدمینتون در آن زمان جزو رشته های مسابقات المپیک نبود، وی فرصت نداشت مدال طلای المپیک را بگیرد. وی گفت: آن زمان، زمان من بود ولی گذشته گذشته است. من دوست داشتم در بازی های المپیک شرکت کنم، ولی پیر شده بودم و دیگر فرصت نداشتم.
در بازی های المپیک سال ۱۹۹۲میلادی، بدمینتون رسما به رشته های مسابقه المپیک افزوده شد و رودی هارتونو نیز به عنوان مربی تیم ملی بدمینتون اندونزی در بازی های المپیک شرکت کرد.
او پس از بازنشسته شدن، خود را وقف توسعه ورزش بدمینتون اندونزی کرده است. اکنون وی به عنوان ناظر فدراسیون بین المللی بدمینتون به ورزشکاران دارای استعداد ذاتی از کشورهایی که سطح بدمینتون آنان چندان بالا نیست، کمک می کند.
