وی ادامه داد: از سوی دیگر برای به دست آوردن مدال نیاز به دو عنصر برنامه و تمرین داریم و بدون آنها باید فکر موفقیت را از سرمان بیرون کنیم. آرمادا با بیان اینکه میتوان به آینده بدمینتون ایران امیدوار بود، گفت: کشورهای اروپایی بازیکنانی همانند بدمینتونبازهای نوجوان و جوان ایرانی ندارند اما مزیتی که آنها دارند این است تحصیل و تمرین آنها همزمان و در یک مکان انجام شود و اگر ما بتوانیم مشکل تحصیلی بازیکنان را حل کنیم، مطمئنا بازیکنان ایرانی در سطح آسیا مطرح خواهند شد. در حال حاضر نیز در رده زیر 16 سال، علوی جباری، کاکاوند، انصاری و یاسین و در رده جوانان عرفان جوینده، مهران شهبازی، علیرضا فغفوریری و پایروند بازیکنانی هستند که میتوان به آینده آنها امیدوار بود،
کدام بازیکن ایرانی با حضور من از بین رفته است؟
سرمربی تیم ملی ایران در پاسخ به این پرسش که حضور شما در ایران چه تغییرات اساسی در بدمینتون به وجود آورده است؟ تصریح کرد: منتقدان میگویند قبل از حضور من در ایران، بازیکنان خوبی وجود داشته و من این سوال را دارم که کدام بازیکن بوده که قبلا شناخته شده بود و زمانی که من آمدم از بین رفته؟ در حالی که در سال 2006 در مسابقات جوانان آسیا زمانی که من مربی مالزی بودم، بازیکن ایرانی با نتیجه 15 بر سه و 15 بر صفر نتیجه را واگذار کرد اما وقتی به همراه تیم ایران به مسابقات رفتیم، فرزین خانجانی بازیکن مالزی را شکست داد و در امتیاز 20-20 بازی را به بازیکن چین واگذار کرد. وی افزود: همچنین تیم ملی ایران در سال 2009 در مسابقات دهه فجر مقام اول و دوم انفرادی و دو نفره را کسب کرد. همان سال در مسابقات سوریه مقام اول و دوم انفرادی به بازیکنان ایرانی رسید و در دو نفره نیز قهرمان شدند. در سال 2010 نیز در مسابقات ساتلایت بحرین، بازیکنان ایرانی اول و دوم شدند و در مسابقات آفریقای جنوبی مقام اول، دوم و سوم را کسب کردند. همچنین در مسابقات دهه فجر نیز در انفرادی و دوبل فینالیست شدند. در رده جوانان نیز تیم ایران در سال 2009 و در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت و در سال 2010 فرزین خانجانی به جمع هشت بدمینتونباز برتر جوانان آسیا رسید، اما متاسفانه در این دو سال اخیر به دلیل مسائل مالی تقریبا در مسابقات شرکت نکردیم و اگر دو سال بدمینتون بازیهای جوان ایران برنامه و تمرین داشته باشند، در مسابقات اروپایی میتوانند مدالآور باشند و در آسیا نیز جزو هشت تیم برتر قرار گیرند. البته برای رسیدن به نیمه نهایی باید چین، اندونزی و مالزی را از پیش رو بردارند که کار سختی است و باید حداقل پنج، شش سال کار شود در حالی که با دو سال کار مداوم میتوانند در اروپا مدالآور باشند.
**برای رسیدن به رنکینگ خوب باید مسابقه داد
آرمادا درباره سقوط فاحش بدمینتونبازهای ایرانی در رنکینگ جهانی نیز اظهار کرد: برای به دست آوردن یک رتبه خوب در رنکینگ جهانی باید در مسابقات شرکت کنیم چرا که بازیکنان به صرف حضور در مسابقات میتوانند امتیاز کسب کنند و هر چه شرکت در مسابقات بیشتر باشد، به همان نسبت امتیازگیری نیز افزایش مییابد اما از آنجایی که بدمینتونبازهای ایرانی نتوانستند به مسابقات زیادی بروند، رنکینگ آنها به شدت افت کرده و اگر این روند ادامه داشته باشد، پایینتر هم خواهند رفت که همین موضوع مانعی برای پیشرفت و رشد بدمینتون ایران است. در این صورت خیلی نمیتوان به آینده امیدوار بود. همانطور که پیش از المپیک لندن دیدیم اگر خردمندی میتوانست در 10 تورنمنت شرکت کند، به طور حتم در المپیک حضور داشت چرا که او از کاوه مهرابی نیز بهتر بود اما متاسفانه تنها در هفت مسابقه شرکت کرد.
**مدالآوری در مسابقات دهه فجر خیلی سخت است
سرمربی تیم ملی بدمینتون ایران درباره مسابقات بینالمللی دهه فجر نیز بیان کرد: کیفیت مسابقات با چند سال گذشته قابل مقایسه نیست چرا که در حال حاضر 18 کشور از جمله مالزی، اندونزی، هندوستان، لهستان و فرانسه که بازیکنان خوبی دارند، اعلام آمادگی کردهاند. بنابراین مدالآوری خیلی سخت و در بهترین حالت شاید جزو هشت تیم برتر باشیم. آرمادا در پاسخ به این پرسش که تا چه زمانی در ایران کار میکند؟ گفت: من ایران را دوست دارم و اگر چیزهایی که من میخواهم موجود باشد و بتوانیم برنامهریزی کنیم، علاقهمندم که در ایران کار کنم در غیر این صورت تمام این افراد دوستان من هستند و حتی اگر به کشور دیگری بروم، رابطهام را ادامه خواهم داد. نوا آرمادا درباره رزومه کاری خود و چگونگی حضورش در ایران بیان کرد: از سال 1993 تا 1996 عضو تیم ملی دوم اندونزی بودم و در سال 1998 دوران بازیگریام به پایان رسید و از همان موقع تا سال 2004 در باشگاهی در کشور اندونزی به عنوان مربی مشغول به فعالیت شدم. از سال 2004 نیز به مدت پنج ماه در سنگاپور مربی بودم که پس از آن تا آوریل 2007 هدایت تیم ملی مالزی را بر عهده داشتم تا این که رییس قبلی فدراسیون بدمینتون آقای کرباسچیان که در کنفدراسیون آسیا آسیا نیز مسوولیتی داشت طی صحبتی با یکی از مدیران کنفدراسیون آسیا خواستار حضور یک مربی خوب شد و به من پیشنهاد کار دادند اما من گفتم احتیاج به فکر کردن دارم، البته در روزنامهها گفته میشود که در ایران جنگ و نا آرامی وجود دارد و کشور امنی نیست با این حال با پیشنهاد آقای کرباسچیان به ایران آمدم و از اصفهان بازدید کردم و متوجه شدم ایران مشکلی از جهت امنیت ندارد و بنابراین قرارداد دو سالهای را امضا کردم و پس از پایان آن ترکیه حقوق 2800 دلار در ماه و پرو نیز حقوق 3000 هزار دلار در ماه را به من پیشنهاد دادند که در همان زمان از من خواستند که فعالیت خود را در ایران ادامه دهم و با توجه به اینکه دیدم از این کشور راضی هستم و مشکلی وجود ندارد و توانسته بودم بازیکنان خوبی نیز بسازم، قراردادم را تمدید کردم. وی ادامه داد: البته با آمدن آقای پوریا احساس کردم شاید دیگر به وجود من نیازی نباشد که طی جلسهای اعلام کردند به حضور من احتیاج دارند و با وجود پیشنهادهایی که میتوانست برایم وجود داشته باشد احساس کردم به ایران و ورزشکاران آن علاقهمندم، بنابراین تصمیم گرفتم فعالیت خود را در این کشور ادامه دهم و زمانی که ایران به من نیازی نداشته باشد من خواهم رفت، بدون آنکه هیچ خاطرهای بدی از ایرانیها داشته باشم.
** سطح لیگ برتر در گذشته بهتر بود
وی ایران را جزو معدود کشورهایی دانست که دارای لیگ است و گفت: در آسیا کشورهای چین، ژاپن، اندونزی و مالزی و ایران لیگ برتر دارند اما به این علت که امسال نرخ دلار نسبت به ریال افزایش داشته بازیکنان خارجی نتوانستند به ایران بیایند اما در کل حضور بازیکنان خارجی در گذشته باعث پیشرفت و شکل گرفتن رقابت میشد و سطح مسابقات نیز بهتر بود
